Rozwód z perspektywy orzekania o winie

W procesie rozwodowym Sąd rozstrzyga o tym, czy któryś z małżonków ponosi wyłączną winę w rozkładzie pożycia małżeńskiego, czy też do rozpadu małżeństwa doszło z winy obu stron. Orzeczenie rozwodu z winy jednego z małżonków oprócz moralnej satysfakcji może mieć w przyszłości doniosłe konsekwencje prawne, z których małżonkowie uznani za winnych początkowo często nie zdają sobie sprawy. Najszybciej kończącymi się procesami rozwodowymi są te, w których nie orzeka się o winie. Jednak decydując się na taki krok należy pamiętać, że nie będzie można dochodzić winy jednego z małżonków w osobnym procesie w przyszłości. Dowodzenie winy musi nastąpić w sposób szczegółowy wraz z przytoczeniem konkretnych dowodów. Najczęstszymi przesłankami do uznania winy są m.in. przemoc, uzależnienia, zdrada lub porzucenie. Środkami dowodowymi, które pozwolą na należyte udowodnienie winy mogą być m.in. zaświadczenia lekarskie, obdukcje, wiadomości tekstowe, zdjęcia, nagrania oraz szereg innych dokumentów, które są istotne z punktu widzenia dowodzenia winy. Nie można przy tym pominąć bardzo istotnych środków dowodowych jakimi są zeznania samych stron (małżonków) oraz powołanych w sprawie świadków. Czas trwania procesu rozwodowego zależy w głównej mierze od działań stron, a zatem duży wpływ tok postępowania ma aktywność stron. Orzekanie o winie w sprawach rozwodowych niesie za sobą szereg konsekwencji, zatem warto szerzej się z nimi zapoznać przed podjęciem finalnej decyzji.

Według polskiej kodyfikacji możliwości na rozwiązanie małżeństwa są cztery:

Pierwsza z nich to rozwód z wyłącznej winy jednego małżonka. Sąd bierze pod uwagę całość zachowań występujących u obu małżonków i w sytuacji, gdy jeden z nich choć w minimalnym stopniu wykazuje działania szkodliwe dla obopólnych relacji, niemożliwym staje się jednoznaczne orzeczenie o wyłącznej winie rozpadu pożycia ze strony jednego z nich. Wynika z tego, że nawet niewielki stopień zawinienia którejkolwiek ze stron powoduje, że wina wyłączna jest niemożliwa do orzeczenia. Wina wyłączna stanowi także tzw. przesłankę negatywną do orzeczenia rozwodu w sytuacji, gdy z powództwem wystąpił małżonek, który jest wyłącznie winny rozpadu pożycia małżeńskiego, a drugi z małżonków nie wyraża zgody na rozwód. Co prawda orzeczenie o wyłącznej winie jednej ze stron nie niesie konsekwencji w zakresie podziału majątku po ustaniu małżeństwa ani w kwestii kontaktów z dziećmi. Jednak należy zwrócić uwagę, że zgodnie z Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym orzeczenie o wyłącznej winie skutkuje tym, że w przypadku znacznego pogorszenia się sytuacji życiowej jednego małżonka, drugi z nich (winny rozpadowi małżeństwa) może zostać zobowiązany do łożenia na rzecz drugiego alimentów, celem ustabilizowania się jego stopy życiowej. Obowiązek ten nie jest ograniczony w czasie.

Drugą możliwością jest orzeczenie o winie obojga małżonków. Taka sytuacja następuje zazwyczaj wówczas, gdy przy wnoszeniu o orzeczenie winy jednego z nich Sąd dopatrzy się także winy rozpadowi pożycia małżeńskiego także u drugiej strony. W takiej sytuacji małżonkowie mogą domagać się wzajemnych alimentów, jednak wyłącznie w celu zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.

Najszybszym i najmniej dolegliwym sposobem na rozstanie się małżonków jest rozwód bez orzekania o winie. Na taką możliwość oboje małżonkowie muszą wyrazić zgodę przed Sądem. Taka możliwość pozwala uniknąć długoterminowego procesu oraz sporów i konfliktów narastających między małżonkami. Finansowo jest to również bardziej korzystne dla obu stron. Takie rozwiązanie sprzyja zachowaniu poprawnych relacji byłych małżonków po ustaniu małżeństwa. Przy takim rozstrzygnięciu, małżonek znajdujący się w niedostatku, ma możliwość wystąpienia o świadczenie alimentacyjne ze strony drugiego małżonka do 5 lat od uprawomocnienia się wyroku rozwodowego.

Istnieje również możliwość rozstania się małżonków wraz z ustaleniem, że żadne z nich nie ponosi winy. Jest to sytuacja wyjątkowa, która zachodzi w momencie, gdy rozwód ma nastąpić z przyczyn niezależnych od stron. Najczęstszym powodem tego typu rozwiązań jest np. choroba psychiczna lub bezpłodność. W powyższym przypadku świadczenia alimentacyjne kształtują się na takiej samej zasadzie jak przy rozwodzie bez orzekania o winie – małżonek znajdujący się w niedostatku ma prawo wystąpić z roszczeniem alimentacyjnym względem drugiego do upływu pięcioletniego okresu po uprawomocnieniu się orzeczenia o rozwodzie.

Skutki orzeczenia o rozwodzie różnią się od siebie w zależności od wielu okoliczności, pośród których wina bądź jej brak odgrywa rolę znaczącą. Poza powyżej oznaczonymi konsekwencjami, uprawomocnienie się wyroku rozwodowego sprawia, że byli małżonkowie mogą zawrzeć kolejny związek małżeński. Ponadto każde z nich ma możliwość powrotu do nazwiska sprzed zawarcia małżeństwa. Ustaje również prawo do ustawowego dziedziczenia po małżonku.

© Kancelaria Adwokacka Adwokat Katarzyna Danielewicz | web design: sumer.pl

Udostępnij

Zero WordPress Theme by WPExplorer Powered by WordPress